Əli Əkbər ağa (ə) 33-cü hicri ilində şəban ayının 11-də dünyaya gəlmişdir. Peyğəmbərimizin (s) yeni dünyaya gələn övladlarla bağlı verdiyi mübarək buyuruşlara əsasən, atası İmam Hüseyn (ə) Əli Əkbər ağanın (ə) sağ qulağına azan və sol qulağına iqamə oxumuşdur. O, elə bir dövrdə dünyaya gəlmişdi ki, Əli adını qoymaq bir cinayət sayılırdı. Çünki bu adı səsləndirməyi qadağan etmişdilər. İmam (ə) yaxşı bilirdi ki, hər bir insanın adı onun şəxsiyyətindən və şərafətindən xəbər verir. Ona görə də oğlunun adını Əli qoyur. Ona Əkbər ləqəbini verir, çünki övladlarının ilki idi. O, ailənin böyük oğlu idi.

 

Əlinin yeddi yaşı olanda dini təlim almağa başlayır. Atasının düzgün nəzarəti nəticəsində çox gözəl əxlaqa və elmə yiyələnir. Bir gün İmam (ə) Əbdürrəhmana buyurur ki, Əliyə “Həmd” surəsini öyrətsin. O zaman ki, surəni atasına deyir, atası Əbdürrəhmana çoxlu pul və hədiyyə verir. Ətrafındakılar təəccübləndiyi üçün onlara buyurur: “Bu hədiyyələr Əlinin müəlliminin gücü ilə bərabər deyildir. Quran təliminin qarşısında bütün hədiyyələr dəyərsizdir”.

 

Əli Əkbər elə bir əxlaqa malik idi ki, cavanları ətrafında toplaya bilirdi. Əli babası Peyğəmbərə (s) çox bənəzəyirdi. Ona görə də babasının əxlaq və rəftarını öyrənib, onun kimi rəftar etməyə çalışırdı. Yaşıdları ilə bir yerdə olanda gülərüz olardı, tək qalanda isə çoxlu təfəkkür edər və düşünərdi. Daha çox Allahla xəlvətdə qalmağı sevərdi.

 

Əli Əkbər Kərbəla səhnəsində də cavanlar üçün igidlik və şücaət rəmzi idi. Özünün hər hücumunda 10-a qədər düşməni məhv edirdi. O zaman ki, 25 nəfərlə Fəratın sahilinə gedir, ailəsi və səhabələr üçün su gətirir. Əmisi Əbilfəzil Abbas (ə) onu şücaət və igidliyinə görə çox sevirdi.

 

Tarixdə oxuyuruq ki, adətən döyüş meydanında igidlik göstərən cəngavərlər hərbdən vaxt tapmadıqları üçün kifayət qədər təhsilli və elmli olmazlar. Ancaq Əli Əkbər ağa (ə) hərtərəfli inkişaf etmiş bir cəngavər idi. Alimlərin məclisində danışan zaman hamını heyrətə gətirərdi. Həzrət Peyğəmbərin (s) bir çox zahiri və daxili xüsusiyyətlərini onda görmək olardı. O, elə bir cavan idi ki, çətinliklərə səbir etməyi bacarırdı. Müsibətlər qarşısında dözümlə rəftar nümayiş etdirirdi.

 

Əli Əkbər bu cür çətin anlarda İlahi rizaya təslim olurdu. İlahi bəlalar qarşısında o qədər təmkinli idi ki, bəzən başqalarını təəccübləndirirdi. Kərbəlada atasına deyir: “Məgər biz haqlı deyilik?”. İmam (ə) buyurur: “Bəli”.

Deyir: “Onda ölümdən heç bir qorxum yoxdur”.

 

Müaviyə (lən) bir gün ətrafındakılardan soruşur: “Bu zamanda kim müsəlmanların xilafətinə daha çox layiqlidir?”. Ətrafındakı tülküsifətlilər xəlifənin adını çəkirlər. Ancaq o, deyir: “Belə deyildir. Hökumət üçün ən layiqli insan - İmam Hüseynin (ə) oğlu Əli Əkbərdir. Bəni-Haşimin şücaətini, Bəni Uməyyənin səxavətini, Səqif qəbiləsinin gözəlliyini özündə cəm etmişdir”.

 

Hətta düşmən münafiqlər də o Həzrətin (ə) keyfiyyətini etiraf etməyə məcbur idilər. (Həvzəh)

 

Salam olsun sənə, ey Əli Əkbər ağa (ə)!

Salam olsun sənə, ey Kərbəla şəhidi!

Salam olsun sənə, ey cəddinin bənzəri!

Salam olsun sənə və bütün Kərbəla cavanlarına!

Bu gün, 1440-cı hicri qəməri ili rəcəb ayının 25-i, 2019-cu il aprelin biri, dünya şiələrinin yeddinci imamı, Həzrət İmam Musa Kazim(ə)-ın şəhadətinin ildönümü günüdür.

İmam Musa Kazim(ə) bir çox alimin iştirak etdiyi möhtərəm atası Həzrət İmam Cəfər Sadiq(ə)-ın böyük elmi məktəbində iştirak edib, atasının fəzilətlərindən bəhrələnərək, pəhrizkarlıq, müqavimət, şücaət və ədalətsevərlik kimi yüksək əxlaqi xüsutiyyətlərdə böyük bir meyar və nümunə oldu.

İmam Musa Kazim(ə) təqribən 35 il müsəlmanlara imamətlik etdi və həmin illərin uzun bir müddətini həbs və sürgündə keçirdi.

Xalqın Həzrət İmam Musa Kazim(ə)-ın elm və fəzilətinin sonsuz ümmanından bəhrələnməsini istəməyən o zamanın hökmranı, Abbasi xəlifələrindən olan Harun Ərrəşid bir fitnə ilə o həzrəti zindanda zəhərlədi və o həzrət 183-cü hicri qəməri ilində 55 yaşında şəhid oldu.

İran İslam Respublikasının TeleRadio Təşkilatı İmam Musa Kazim(ə)-ın şəhadətinin ildönümü günü münasibətilə bütün müsəlmanlara, xüsusən şiələrə və o həzrətin əzadarlarına başsağlığı verir.

 

İslamın əzəmətli qadınlarından və Kərbəla qəhrəmanı kimi məşhur olan Xanım Zeynəb (ə) hicrətin 5-ci ilində Cəmadiul-əvvəl ayının 5-də dünyaya göz açıb. Xanım Zeynəb (s.ə) yüksək əxlaqa, səbrə, əzəmətə, elmə və natiqliyə sahib bir xanım idi. Xanım Zeynəb, təkcə qadınlar arasında deyil, kişilər arasında da nümunəsi az-az tapılan qadın idi.

İlahi göstərişlə qoyulan ad - Zeynəb

Xanım Fatimə (s.ə) Zeynəbi (s.ə) dünyaya gətirəndə Peyğəmbər (s) Mədinədə yox idi. Ona görə də Xanım Fatimə (s.ə) İmam Əlidən (ə) uşağa ad qoymasını istədi. Əli (ə) isə bildirdi ki, Allahın Peyğəmbərinin (s) səfərdən dönməsini gözləsinlər və o Həzrət (s) hansı adı məsləhət bilsə, o adı da qoyacaqlar.

Üç gündən sonra Peyğəmbər (s) səfərdən döndü. İmam Əli (ə) mətləbi ona anlatdı. Və ondan uşağa ad qoymasını istədi. Peyğəmbər (s) bildirdi ki, Fatimənin övladları mənim övladlarım olsa da, onlar barəsində qərar vermək yalnız Allaha məxsusdur. Ona görə də mən İlahi vəhyi gözləməliyəm. Bundan sonra Cəbrail (ə) nazil olaraq bildirdi: "Ya Peyğəmbər, Allah buyurur ki, bu qızın adını Zeynəb qoyasan. Çünki bu adı Lövhi-Məhfuzda bu cür yazmışam".

Bunu eşidən Peyğəmbər (s), təzə doğulan körpənin onun yanına gətirilməsini istədi. Uşağı qucağına alan Peyğəmbərimiz (s), onu öpərək buyurdu: "Ümmətin hal-hazırda mövcud olanlarına və gələcək nəsillərə vəsiyyət edirəm ki, bu qızın qədrini bilsinlər, ona hörmət etsinlər. Çünki o, Xədicəyi-Kubra kimidir".

Bir qəlb, iki məhəbbət

Xanım Zeynəb (ə) hələ uşaq yaşlarından yüksək mərifətə sahib idi. Bir gün o, atası Əlidən (ə) soruşur: "Atacan, məni çox istəyirsən?". İmam Əli (ə) cavab verir ki, bəli, qızım, çox istəyirəm. Bu cavabdan sonra Xanım Zeynəb (ə) buyurur: "İki məhəbbət- Allaha və övladlara qarşı duyulan məhəbbət bir qəlbə sığa bilməz. Ona görə də, əslində, xalis və həqiqi məhəbbət Allaha məxsusdur. Şəfqət, ürəyi yanma və rəğbət isə övladlara məxsusdur. Və övladlara qarşı duyulan məhəbbət özü də Allaha xatir olur".

"Müsibətlər anası"

Heç şübhəsiz ki, Xanımın həyatının ən çətin və ən dəyərli anları Kərbəla müsibətində - qardaşı İmam Hüseynin (ə) qafiləsində olmasıdır. Buna görə də Xanımı "müsibətlər anası" adlandırırlar. Dağlar böyüklüyündə dərd gəlir, qəm gəlir, amma Xanım Zeynəb (s.ə) səbir edir. İmam Hüseyni (ə), Həzrət Abbası (ə) şəhadətə yetirirlər, amma o Xanım (s.ə) səbir edir.

Bu azmış kimi, iki oğlunu da şəhadətə göndərir. Amma təmkinini itirmir.

Buna görə də birmənalı olaraq, Kərbəla hadisəsini tədqiq edənlər bildirirlər ki, İmam Hüseynin (ə) vəzifəsi Kərbəlaya qədər idi, ondan sonra isə heç də daha az məsuliyyətli olmayan bu məşum hadisəni yaşatmaq vəzifəsi gəlirdi. Bunu da Xanım Zeynəb (s.ə) və İmam Səccad (ə) ən kamil şəkildə yerinə yetirdilər.

Məhrumiyyətlər içində ibadət

İmam Səccad bibisi Zeynəb (s.ə) barəsində bildirir: "Kərbəlada bütün o müsibətlərə baxmayaraq, bibim Zeynəb hətta öz müstəhəb namazlarını da qılırdı, münacatlarını edirdi. Bütün bu məhrumiyyətlər, səfər yorğunluğu və yetimlərə nəvaziş onu bir an da Allahdan uzaq salmırdı".

Bundan əlavə, Kərbəla qəhrəmanının ibadətindən xəbərdar olan Seyyiduş-Şühəda İmam Hüseyn (ə) Xanıma buyurmuşdu: "Əziz bacım, qıldığın gecə namazlarında mənə dua etməyi unutma".

 

Xanım Zeynəb (s.ə) hicrətin 62-ci ilində rəcəb ayının 15-də Suriyanın Şam şəhərində dünyadan köçmüşdür.

Ümmül-Bəninin (s.ə) ata-babaları İslamdan öncəki dövrdə ərəblər arasında qəhrəmanlarından hesab olunurdu. Tarixçilər onların döyüş zamanı göstərdikləri şücaəti xüsusi vurğulayıblar. Əbülfərəc İsfahani özünün kitabında Ümmül-Bəninin (s.ə) əcdadının qəhrəmanlığından yazıb. Ondan əlavə, onlar öz qövmlərinin başçısı olublar. Belə ki, dövrün sultanları onlara təslim olaraq, baş əyirdilər. Təsadüfi deyil ki, Əqil bin Əbi Talib Əmirəlmömininə (ə) deyirdi: “Ərəbər arasında Ümmül-Bənin tayfasından daha qəhrəman və şücaətlilərin görməmişəm”.

Əmirəlmöminin (ə), Həzrət Fatimənin (ə.s) şəhadətindən sonra Ümmül-Bənin ilə evlənib.


Deyilənə görə Əqil ibn Əbi Talib ərəb tayfalarını tanıyırdı. Həzrət Əliyə (ə) Ümmül-Bəninlə evlənmək təkilifini o, etmişdi. Həzrət Əli (ə) bu təklifi qəbul edir və onu Ümmül-Bəninin (s.ə) atasının yanına elçiliyə göndərir. Bu izdivacın nəticəsində Əbülfəzl-Əbbas (ə), Əbdullah, Osman, Cəfər dünyaya gəldi ki, onlar da Kərbəlada şəhid oldular.


Ümmül-Bənin (s.ə) istər Həzrət Əlinin (ə) həyatı dövründə, istərsə də onun şəhadətindən sonra öz həyat yoldaşı üçün səmimi, fədakar, ismətli xanım olub. Bu fədakar xanım, Həzrət Əlinin (ə) azyaşlı uşaqlarını görəndə birbaşa onlara xdimət etmək qərarına gəldi və həqiqi bir ana kimi tutduğu yolda irəli getdi. Həzrət Fatimənin (s.ə) övladlarını öz övladlarından da önə çəkdi. Əsasən öz məhəbbətini onlara həsr etdi. Bir qədər sonra (əsil adı Fatimə olduğu üçün) Həzrət Əliyə (ə) deyir ki, onun adını Ümmül-Bənin çağırsın. Beləliklə də Həsən və Hüseyn onun əsil adını atalarından eşidəndə analarına aid acı xatirələri xatırlayıb, anasızlıq əzabını hiss etməsinlər. Məhz onun belə xüsusiyyətlərinə görə Həzrət Əli (ə) səmimi qəlbdən onun hörmətini saxlayırdı.


Aşura hadisəsində Ümmül-Bənin (s.ə) Mədinədə idi.  Övladlarına səfər zamanı belə tapşırdı: “Mövlam İmam Hüseynə (ə) göz qoyun, ona itaət edin!”. Bəşir və Həzrət Zeynəb (ə) ona imam Hüseynin (ə) şəhadət xəbərini verəndə, o, dedi: “Ey Bəşir, ürəyimi parçaladın!”. Səsini qaldırıb nalə etməyə başladı. Bəşir dedi: “Allah, mövlamız İmam Hüseynin (ə) müsibətinə görə sizə böyük mükafat versin". Ümmül-Bənin dedi: “Övladlarım və yer üzündə olan hər bir şey İmam Hüseynə (ə) fəda olsun!".


Din alimi Məmaqaninin dediyinə əsasən, onun bu sözü imanının yüksək dərəcəsini, imamət məqamını güclü tanıdığını göstərir. O, özünün misilsiz dörd oğlunun İmamın (ə) müdafiəsi uğurunda şəhadətə çatmasını şükranlıqla qəbul edir.


Kərbəla hadisəsindən sonra o, hər gün övladı Abbas üçün ağayır, mərsiyələr deyir, onun balalarını özü ilə birlikdə gətirərdi. Mədinə camaatı onun mərsiyələrini eşitmək üçün toplanardı. Onun yandırıb-yaxan rövzələrindən hamılıqla göz yaşı tökərdilər.


Diqqət olunası nöqtə odur ki, onun Bəqi məzarlığına gəlməsi Bəni-Üməyyəyə qarşı bir inqilab idi. Camaatı o müsibətin incəliklərindən xəbərdar edirdi.


Aşura hadisəsi və orada şəhid olanların xəbərindən sonra Ümmül-Bənin öz evində yas mərasimi təşkil etdi. Bəni-Haşim qadınları orada bir araya gəlib, İmam Hüseyn (ə) və onun ailəsi üçün ağlayırdı.


Məşhur rəvayətə görə hicri təqvimi ilə 64-cü il, cəmadius-sani ayının 13-cü günü, Həzrət İmam Əlinin (ə) həyat yoldaşı və Qəməri-bəni-Haşim - Həzrət Əbülfəzl-Abbasın (ə) əziz anası Ümmül-Bənin (s) vəfat etdi.

Onun oğlu Abbasın (ə) nəvələrinin əksəriyyəti Ərəbistan, İraq, Misir, İordaniya, İran və Türkmənistana da yayılmış, elm, ədəbiyyat, hədis və  şeirdə öz dövrlərinin üstünləri olmuşlar. O cümlədən Əbu Əli ibn Həmzə ibn  Qasim ibn Əli ibn Həmzə ibn Həsən ibn Abdullah … ibn Abbas Əhli-Beyt (ə) məktəbinə xas aləmdə etimad olunan hədisçilərədən olmuşlar. O, “Ət-tövhid”, "Əz-ziyarəh”, “Əl-mənasik” kimi kitabların müəllifidir.

Şənbə günü, 2019-cu il fevralın doqquzu, 1440-cı hicri qəməri ili cəmadiussani ayının üçü Böyük İslam Peyğəmbəri- Həzrət Muhəmməd(s.ə.s)-in əziz qızı və dünya şiələrinin birinci imamı, Əmirimominan Əli ibn Əbi Talib(ə)-ın həyat yoldaşı- Həzrət Fatimeyi-Zəhra(s.ə)-nın şəhadətinin ildönümü günüdür.

İslami İranın müsəlman xalqı fəzilət xanımı, paklıq meyarı Həzrət Fatimeyi-Zəhra(s.ə)-nın şəhadəti gecəsində matəm saxlayır.

Paklıq Əhli-Beyti(ə)-ın vurğunları məscidlər, hüseyniyyələr, dini məkanlar, həmçinin dünya şiələrinin səkkizinci imamı Həzrət İmam Rza(ə)-ın müqəddəs Məşhəd şəhərində və Həzrət Məsumə(s.ə)-nın Qum şəhərindəki ilahi ziyarətgahlarında Böyük İslam Peyğəmbəri(s.ə.s)-in əziz qızı Həzrət Fatimeyi-Zəhra(s.ə)-nın məzlumcasına şəhadətinin matəm mərasimində göz yaşları axıdırlar.

Həzrət Fatimeyi-Zəhra(s.ə.) besətin beşinci ilində cəmadiussani ayının iyirmisində müqəddəs Məkkə şəhərində dünyaya gəlib.

O həzrət uşaqlıqdan atası, Böyük İslam Peyğəmbəri(s.ə.s)-in göstərişləri altında yüksək ilahi maarif ilə tanış olubdur.

Həzrət Fatimeyi-Zəhra(s.ə.) on səkkiz il ömür sürdükdən sonra o zamanın hökmranlarının çoxlu sayda zülmləri, həmçinin atası- Həzrət Muhəmməd(s.ə.s)-in vəfatı ilə bağlı qəm-kədər nəticəsində rəvayətə görə, 11-ci hicri qəməri ili cəmadiuləvvəl ayının 13-də və ya cəmadiussani ayının üçündə şəhid olubdur.

İran İslam Respublikasının TeleRadio Təşkilatı Həzrət Fatimeyi-Zəhra(s.ə)-nın şəhadətinin gəlib çatması münasibətilə bütün dünya müsəlmanları və azadlıqsevərlərinə başsağlığı verir.

Bu gün dünya şiələrinin 8-ci imamı Həzrət İmam Rzanın (ə) əziz bacısı Həzrət Fatimə Məsumənin (s.ə) vəfatının ildönümü günüdür.

Həzrət Fatimə Məsumənin (s.ə) pak ziyarətgahı Tehran vilayətinin cənubunda müqəddəs Qum şəhərində yerləşib. Qum şəhəri dünya şiələrinin 7-ci imamı Həzrət İmam Musa Kazımın (ə) qızı Həzrət Fatimənin (s.ə) vəfatının ildönümü gecəsində matəmə qərq olub.

Bu şəhər əhalisi əzadarlıq əlaməti olaraq qara bayraqlar dalğalandıraraq və müxtəlif əzadarlıq mərasimləri keçirərək İslamın bu əziz xanımı və Əhli-Beytə (ə) sevgilərini nümayiş etdirir.

Dünən gücə və bu gün Həzrət Fatimə Məsumənin(s) pak məqbərəsində xüsusi nitq və məddahlıq mərasimləri keçirilir və zəvvarlar o həzrətin vəfatında göz yaşları axıdırlar. 

İran İslam Respublikasının Teleradio təşkilatı Həzrət Fatimə Məsumənin(s) vəfatının ildönümü gününü bütün dünya müsəlmanlarına xüsusi ilə şiələr və azadə insanlara başsağlığı verir. 

Hicrətin 232-ci ilində rəbius-sani ayının 8-də İmam Həsən Əsgəri (ə) anadan olmuşdur. Atası onuncu İmam Həzrət Əliyyən-Nəqi (ə), anası isə Hüdeysə adlı təqvalı bir qadın olmuşdur. Bu qadın təqvalı və İslam baxışına malik bir qadın olmuşdur. Onun fəzilətinə gəldikdə isə bunu demək kifayət edər ki, o, İmam Həsən Əsgərinin (ə) şəhadətindən sonra o cür böhranlı bir vəziyyətdə şiələrin pənahgahına çevrilmişdi.


İmam Əsgəri (ə) Abbasi xəlifəsinin əmrilə məcburi şəkildə Samirrada Əsgər adlı bir yerdə saxlanıldığı üçün Əsgəri adlandırılmışdı. O Həzrətin (ə) digər məşhur ləqəblərindən biri Nəqi, başqa birisi Zəki, künyəsi isə Əbu Məhəmməd olmuşdur. O Həzrət (ə), 22 yaşında ikən atası şəhadətə yetişmişdi. Altı il müsəlmanların İmamı olmuş, ümumilikdə isə iyirmi səkkiz il yaşamışdır. Hicrətin 260-cı ilində şəhid olmuş və Samirra şəhərində öz evindəcə, atasının qəbrinin yanında dəfn olunmuşdur. İmam Həsən Əsgəri (ə) həm də Zəmanə Sahibi - İmam Məhdinin (ə.f) atasıdır.


Abbasilər hökumətinin yaratdığı o cür pis və məhdud şəraitdə öz geniş elmini, çətinliklə də olsa, İslam maarifini yaymaqda və düşmənlərin iradlarını rədd etməkdə istifadə edən İmam Həsən Əsgəri (ə), neçə-neçə şagirdlər yetişdirmişdi. Şeyx Tusi o Həzrətin (ə) şagirdlərinin sayının yüzdən çox olduğunu qeyd etmişdir. Onların arasında Əhməd ibn İshaq Əşəri Qummi, Əbu Haşim Davud ibn Qasim Cəfəri, Abdullah ibn Cəfər Himyəri, Əbu Əmr Osman ibn Səid Əmri, Əli ibn Cəfər və Məhəmməd ibn Həsən Səffar kimi böyük şəxsiyyətlər də olmuşdur.


Bu cür şagirdlər yetişdirməkdən əlavə, bəzi vaxtlar müsəlmanlar üçün elə çətinliklər yaranır və müsəlmanlar elə çıxılmaz vəziyyətə düşürdülər ki, onu İmam Əsgəridən (ə) başqa heç kəs həll edə bilmirdi. İmam (ə) bu cür hallarda öz İmamət elmi sayəsində fövqəladə bir tədbir töküb, müşkülü həll edir və müsəlmanları çıxılmaz vəziyyətdən qurtarırdı.

Bu gün, 1439-cu hicri qəməri ili zilhəccə ayının 20-si və 2018-ci il sentyabrın biri, dünya şiələrinin yeddinci imamı Həzrət İmam Musa Kazim(ə)-ın səadətli mövludunun ildönümü günüdür.

İmam Musa Kazim(ə) 128-ci hicri qəməri ili zilhəccə ayının 20-də Məkkə ilə Mədinə arasında yerləşən Əbva kəndində dünyaya göz açıb.

O həzrət möhtərəm atası- dünya şiələrinin altıncı imamı Həzrət İmam Cəfər Sadiq(ə)-ın şəhadətindən sonra müsəlmanların rəhbərliyi məsuliyyətini daşımağa başladı.

İmam Musa Kazim(ə) elm, təvazökarlıq, çoxlu sədəqəvermə, səxavət və bağışlamaqda xas şöhrətə malik idi. 

Dünya şiələrinin yeddinci imamı rəvayətlər, hədislər və ehkamları toplayıb, əziz atası-Həzrət İmam Cəfər Sadiq(ə)-ın ənənələrini bərpa edərək, eləcə də şiələrə təlim keçib, onları irşad etməklə dünya şiələrinin altıncı imamının təlim və mücahidətləri ilə dünyanın nizam-intizam aldığı və möhkəmləndiyi əsl İslamı qoruyub, gücləndirdi.

İslami İranın mömin xalqı İmam Musa Kazim(ə)-ın səadətli mövludunun ildönümü günündə müqəddəs məkanlar, məscidlər və küçələrə çıxaraq, şənliklər keçirir.

Dünya şiələrinin yeddinci imamının yeri və dərəcəsi barədə çıxışlar, şirniyyat və şərbətin paylanması və mövludluqoxuma İranda Həzrət İmam Musa Kazim(ə)-ın səadətli mövludunun ildönümü günü tədbirlərindəndir.

İran İslam Respublikasının TeleRadio Təşkilatı Həzrət İmam Musa Kazim(ə)-ın mövludunun ildönümü günü münasibətilə bütün müsəlmanları və dünyanın digər azadlıqsevərlərini təbrik edir.

Zilhəccənin 1-i həzrət Əli (ə)-ilə Xanım Fatimə (s.ə)-nin izdivacının il dönümü günüdür.Bu gözəl gün münasibəti ilə sizi təbrik edirik.

İslamda evlənməyin əhəmiyyəti                                    

Gözəl və doğru insan tərbiyəsi üçün ailə mühüm məktəblərdən biri sayılır. Ailə mühitində ər-arvad bir çox insani fəzilətlərə nail ola bilər ki, bunun da nəticəsində çoxlu əxlaq pozğunluqlarını özlərindən uzaq edərlər.

 

Evlənmək Peyğəmbərin (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) şəriətidir

 

Müqəddəs İslam Şəriəti evlənməyə yüksək diqqət yetirərək onu bütün müsəlmanlar üçün təkid etmişdir. Belə ki, əziz Peyğəmbər buyurur:

 

“Allah yanında evlənməkdən daha sevimli, bəyənilən bir şey yoxdur.”

 

Həzrət Əmirəl-möminin Əli ibn Əbi Talib buyurub:

 

“Evlənin! Çünki evlənmək Allah Rəsulunun sünnətidir ki, həmişə buyururdu: “hər kəs mənim sünnətimə tabe olmaq istəyirsə, (onda bilməlidir ki,) mənim sünnətimdən biri də evlənməkdir.”

 

İslam oğlan və qızlara daha tez evlənmələrini əmr edərək bu mühüm məsələyə o qədər təkid edir ki, hətta əziz Peyğəmbər evlənməməyi öz sünnətindən üz döndərmək kimi qiymətləndirmişdir. “Evlənmək” söhbəti olan evi ən yaxşı ev kimi tanımışdır.

 

Yoxsulluq evlənməyə mane olmamalıdır

 

İslam valideynləri, habelə onların simasında bütün insanları öz qız və oğlanlarını evləndirməyə sövq edir:

 

“Ərsiz arvadları, kənizləri və arvadsız kişiləri və öz layiqli qullarınızı (möminlər arasında arvadsız kişi və ərsiz arvad qalmasın deyə) bir-biri ilə evləndirin. Əgər arvad və ya kişi kasıb olarsa, Allah Öz məhəbbəti ilə onları ehtiyacsız edəcəkdir. Allah bəndələrinin halından agahdır və Onun rəhməti böyük və tükənməzdir.”

 

Bu şərif ayə demək istəyir ki, kasıblıq evlənməyin qarşısına sədd çəkməməlidir. Əks halda bu şeytan vəsvəsəsidir. Şeytan vəsvəsəsindən qorxmaq isə, həqiqətdə mehriban Allah barəsində sui-zənn etməkdir. Allaha qarşı bədgüman olmaq haramdır. Allah evlənən yoxsullara, onların çətinliklərini aradan qaldıracağına və onları Öz köməkliyi ilə ehtiyacsız edəcəyinə söz vermişdir.

 

Peyğəmbərimiz ümmətinin evlənməsi ilə fəxr edir

 

Evlənmək və müsəlman nəslinin qorunması Allah rəsulunun iftixarıdır. Belə ki, Həzrət Mühəmməd buyurub:

 

“Evlənib ailə qurun və nəsil artırın ki, qiyamət günü sizlərlə, hətta ana bətnindən düşmüş uşaqla belə fəxr edəcəyəm.”

 

Əziz İslam Peyğəmbəri başqa bir hədisdə buyurub: “Mən sizə peyğəmbər olmaqla yanaşı evlənir, dadlı yemək yeyir, camaatla əlaqə saxlayaraq onların arasında yaşayıram. Hər kəs mənim sünnət və həyat tərzimdən üz döndərsə məndən deyil.”

 

Evlilik üçün maneələr yaradılmamalıdır

 

İslam evlənməyin asan olması üçün sədd və maneələri bu mühüm işin yolundan qaldırmışdır. İslam nəzərincə cehiz və mehriyyə nə qədər az olsa bir o qədər yaxşıdır. Bir qayda olaraq Peyğəmbərin, məsum İmamların və İslam dininə iman gətirmiş ilk müsəlmanların adətindən məlum olur ki, evlənmək qarşısında maneə yoxdur, ona görə ki, onlar bütün çətinlikləri aradan götürmüşlər.

 

İslam batil və xurafat olan məsələləri kənara atmışdır. Rəsuli Əkrəm (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) bu barədə “Xurafat İslamın ayağı altında (əzilmiş və) aradan getmişdir” – deyə buyurmuşdur. Həzrət Peyğəmbərin öz izdivacı, eləcə də qızı Həzrət Fatimeyi Zəhra ər evinə getməsi bunu göstərir ki, İslam xurafat və cahiliyyətlə lazımınca mübarizə aparmışdır.

 

Həzrət Əlinin izdivacı 

 

Bir gün həzrət Əli (Ona salam olsun) Allah Rəsulunun (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) yanına gələrək bir az söhbətdən sonra Peyğəmbərə belə deyir: Ya Rəsuləllah, siz mənim dünya və axirətdə pənahım və köməyimə yetənimsiniz. Ya Rəsuləllah, mənə qarşı göstərdiyiniz bu qədər hörmət və mehribanlıqla yanaşı, ünsiyyət tapmaq üçün evlənib ailə sahibi olmaq istəyirəm. Ya Rəsuləllah, mən sizin yanınıza gəlmişəm və xahiş edirəm ki, qızınız Fatimənin nikahını mənə oxuyasınız.

 

Ümmü Sələmə deyir: Bu sözdən sonra Peyğəmbərin mübarək üzünün sevincdən nurlanmasının şahidi oldum.

 

Həzrət, Əmirəl-möminin mübarək üzünə təbəssüm edib buyurdu: Ya Əbəl Həsən, mənim Fatimənin nikahını sənə oxumamdan ötrü mehriyyən varmı?

 

Əli dedi: Atam-anam sənə fəda olsun, mənim vəziyyətim sizə məlumdur, təkcə bir qılınc, bir zirehli paltar və bir dəvə varımdır ki, onunla da su daşıyıram. Bunlardan başqa heç bir şeyim yoxdur.

 

Peyğəmbər buyurdu: Ya Əli, qılınca ehtiyacın vardır, çünki Allah yolunda cihad edib Onun düşmənləri ilə döyüşməlisən. Dəvə isə su gətirmək, xurma ağaclarını suvarmaq, ona yük yükləmək üçün lazımdır, mən sənin zirehli paltarının mehriyyə olması qarşılığında səninlə Fatiməni evləndirirəm.

 

Ev işlərinin bölünməsi

 

Həzrət Peyğəmbər Həzrət Əli ilə Fatimənin evlənməsindən sonra ev işlərini ikisinin arasında bölərək buyurur: Evdən kənardakı işlər Əlinin öhdəsinədir. Evin daxilindəki işlər ilə Zəhrayi-Mərziyyə məşğul olacaqdır. Həzrət Fatimənin əvvəlcə işarə olunmuş böyük mənalı cümləsi belədir: “Bu işdən nə qədər xoşhal olduğumu Allahdan savayı heç kəs bilmir.” Yəni iki dünyanın xanımı dünyalar qədər xoşhal oldu ki, Peyğəmbər onu evdən kənardakı işlərdən, naməhrəmlərlə üz-üzə gəlməkdən azad etdi.

 

İslamiyyətin əvvəllərində evlilik nümunələri

 

İslam dininin ilk çağlarında izdivac mərasimləri adətən çox sadə surətdə keçirilərdi.

 

Bir gün bir qadın Allah Rəsulunun (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) hüzuruna gəlib, ona ərə getmək niyyətində olduğunu bildirir. Amma Peyğəmbər (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) onunla evlənmək istəmir, bununla belə, o qadını da naümid etmək istəmir. Buna görə də mübarək başını aşağı dikir. Elə bu vaxt məclisdəki səhabələrdən biri ayağa qalxıb “Ya Rəsulullah, əgər siz istəmirsinizsə onda məni onunla evləndirin” deyir.

 

Həzrət üzünü qadına tutub soruşur: “Razısanmı?”

 

O qadın: “Bəli, ya Rəsulullah!” – deyə cavab verir. Sonra o kişiyə buyurur: “Mehriyyə üçün nəyin var?” O da “Bu geyindiyim köynəkdən başqa heç bir şey yoxumdur”- deyə cavab verir. Həzrət sual edir: “Quran bilirsənmi?” Deyir: “Vaqeə surəsini əzbər bilirəm.” Həzrət qadından soruşur: “Vaqeə” surəsinin sənə öyrətməsi müqabilində bu kişiyə ərə getməyə razısanmı?” Qadın razı olduğunu bildirir. Peyğəmbər, beləliklə, kəbin xütbəsini oxuyub qadının nikahını o kişi üçün bağlayır.

 

İzdivac bidəti

 

Mövcud və qarşıya çıxan maneələri biz özümüzdən yaradaraq İslam adına yazmışıq və mütləq Qiyamət günü bütün bunlara görə cavab verməliyik. Bu bidət və xurafatların yaranması və möhkəmlənməsində hər kəsin payı varsa günahkardır. Rəsuli Əkrəm evlənmədəki bütün maneələrini aradan qaldırmış və müsəlmanlara bu mühüm məsələ üçün çox təkid etmiş, tək qalıb evlənməməyi məkruh və xoşagəlməz buyurmuşdur.

 

Qadın və kişinin tək qalması və evlənməməsinin pis və bəyənilməz olması barəsində məsum İmamlar tərəfindən çoxlu hədislər söylənilmişdir. Məsələn, Rəsuli Əkrəm buyurmuşdur: “Cəhənnəm əhlinin çoxu evlənməyən, ailə qurmayan kişi və qadınlardır.”

 

Başqa bir hədisdə isə belə buyurur: “Ən pis ölüm, evlənməyib tək qalan kişi və qadınların ölümüdür.”

 

Evlənməyə ehtiyac – bir həqiqətdir

 

Həddi-büluğa yetən hər bir oğlan və qızın evlənməyə ehtiyacı vardır. Əgər təbii olan bu ehtiyacla mübarizə olunarsa fəsad və bədbəxtlikdən başqa bir nəticə verməyəcəkdir. Susuzluğu aradan qaldırmaq üçün su içmək Allahın qoyduğu mövcud təbii qanunlardan biridir. Əgər bir kəs əziyyət və məşəqqətlə təbii qanunun əksinə hərəkət etsə, istər-istəməz təslim olmağa məcburdur, yoxsa özünü tələf edəcəkdir.

 

Həddi-büluğa yetmiş oğlan və qızların təbii ehtiyacları da belədir. Əgər bu ehtiyacın əksinə rəftar olunsa bu, cəmiyyətin pozğunluğuna gətirib çıxaracaqdır. Bu qanunun əksinə olan “inkişaf etmiş” qərb ölkələrinin bugünkü vəziyyəti buna canlı bir sübutdur ki, hal-hazırda bu mühüm məsələ heç bir kəsə gizli deyildir ki, bu ölkələr fəlakət və bədbəxtliyə doğru sürətlə addımlamaqdadırlar.

 

İzdivacın əhəmiyyətini doğuran səbəblər

 

İslamda evlənməyin əhəmiyyətini göstərən dəlilləri iki qismə bölmək olar:

 

1-Cinsi hiss və qərizələrin təmin olunması

 

Evlənməyin əhəmiyyəti bundadır ki, insanların cinsi qərizə və istəkləri əql və şəriətin qəbul etdiyi düzgün yollarla təmin olunsun ki, bu hislər tüğyan edib həddini aşmasınlar.

 

Əgər təbii və cinsi hislər Allah və ağlın bəyəndiyi yol ilə təmin olunmazsa amansız fintə-fəsad alovu cəmiyyəti bürüyəcəkdir. İnsanın susuzluq zamanı suya, aclıq zamanı yeməyə ehtiyacı olduğu kimi, eləcə də cinsi-təbii hiss və qərizələrin coşduğu zamanda da onların təbii yolla təmin olunmasına ehtiyacı vardır. Eyni zamanda cinsi və təbii hislərin düzgün yollarla təmin olunmasını təkcə evlənməklə mümkün olmasını unutmamalıyıq. Məhz buna görə də İslam insanların fitri və yaranış istəklərinə müvafiq olaraq evlənib ailə qurmağı əmr etmişdir.

 

2-İnsanın düzgün tərbiyə olunması və sağlam ruhlu olması.

 

Ailə qurmaq məsələsində İslam dininin təkid etməsinin ikinci mühüm səbəbi düzgün insan tərbiyəsidir.

 

Əvvəldə qeyd olunduğu kimi, ailə mühiti insanın islahı və tərbiyə olunması üçün dəyərli bir məktəbdir. Belə ki, ailə mühiti bir çox Allah bəyənən sifət və işlərin mənşəyidir. Lakin bir çox mənfi və bəyənilməz xüsusiyyətlərin ailə qurmamağın nəticəsində yaranmasını mütləq qeyd etmək lazımdır.

 

Evdə və cəmiyyətdə bəzi meyl və istəklərimizi unutmalıyıq. Əgər belə olmazsa yaşayış çətinləşər. Bu fədakarlıq ailədə də lazımlı və zəruridir.

 

Ər-arvad Allah xatirinə evdə bir-birinin pis rəftarına dözsələr çox savab apararlar. Hədisdə belə deyilibdir:ətin əvəzi olaraq Əyyub peyğəmbərin savabını verəcəkdir və əgər bir qadın da ərinin pis əxlaqına dözüb səbir etsə Allah ona Asiyanın savabını əta edər.”

29 zilqədə Əhli-beyt (ə) davamçılarının doqquzuncu İmamı olan İmam Cavadın (ə) şəhadət günüdür.
Adı Məhəmməd, künyəsi Əbu Cəfər, ləqəbləri isə Təqi və Cavad olan 9-cu İmam (ə) hicrətin 195-ci ilində Mədinə şəhərində anadan olmuşdur. Anası Peyğəmbərin (s) həyat yoldaşı olmuş Mariya Qibtiyyənin nəslindən hesab olunan Səbikə xanım idi. O, əxlaqi dəyərlər baxımından yüksək mərtəbədə durur və öz dövrünün qadınlarının ən üstünü hesab olunurdu. Belə ki, İmam Rza (ə) o xanımı pak, nəcabətli və fəzilətli bir qadın kimi yad edirdi.
İmam Cavadın (ə) imamət dövrü 17 il sürmüşdür.
Hicrətin 218-ci ilində Məmun vəfat etdi. Ondan sonra qardaşı Mötəsim xəlifə oldu. O, İmam Cavadı (ə) öz nəzarəti altında saxlamaq məqsədi ilə hicrətin 220-ci ilində o Həzrəti Mədinədən Bağdada gətizdirir. İmam (ə) Bağdada gəldikdən sonra Mötəsimin, oğrunun əlinin haradan kəsilməsi barədə təşkil etdiyi məclisdə iştirak etmişdi. Həmin məclisdə Bağdad qazısı (İbn Əbu Duad) və başqaları (səhv fətva verdiklərinə görə) rüsvay olmuş, bundan bir neçə gün sonra İbn Əbu Duad həsəd və paxıllığı nəticəsində xəlifənin hüzuruna gəlib demişdir: "Mən xeyirxahlıq məqsədi ilə sənə xəbərdarlıq edirəm ki, bir neçə gün bundan qabaq baş vermiş hadisə sənin hökumətinin xeyrinə deyil. Çünki sən bütün hökumət alimləri və yüksək rütbəli nümayəndələrin hüzurunda (İmam) Cavadın (ə) verdiyi fətvanı başqalarının fətvasından üstün tutdun. Halbuki, müsəlmanların yarısı onu əsl xəlifə, səni isə onun haqqını qəsb etmiş bilirlər. Bu xəbər bütün camaat arasında yayılaraq onun haqq olduğuna qəti bir sübut olmuşdur".
Qəlbində İmam Cavada (ə) qarşı düşmənçilik kin-küdurəti bəsləyən Mötəsim onun sözlərindən bərk narahat olaraq, İmamı (ə) öldürmək fikrinə düşdü. Nəhayət, o, öz çirkin məqsədini həyata keçirib İmam Cavadı (ə) vəzirlərindən birinin katibi vasitəsilə zəhərləyib şəhid edir. İmam Cavad (ə) şəhid olarkən mübarək ömründən cəmi 25 il və bir neçə ay keçmişdi.
İmam Cavadın (ə) dünyaya gəlməsindən danışarkən Xanım Həkimə (s.ə) deyərdi:
«Həzrətin dünyaya gəldiyi gecə qardaşım mənə əmr etdi ki, həyat yoldaşının yanında olum. Körpə dünyaya gəldikdən sonra göyə baxıb tövhid və İslam Peyğəmbərinin (s) risalətinə şəhadət verdi. Mən bu hadisədən təəccüblənərək, qardaşımın yanına gəldim və əhvalatı olduğu kimi ona danışdım. Qardaşım isə mənim cavabımda belə buyurdu: «Bacı, narahat olma, hələ bundan sonra da maraqlı hadisələrin şahidi olacaqsan».

Page 1 of 12