Bu gün, 1439-cu hicri qəməri ili zilhəccə ayının 20-si və 2018-ci il sentyabrın biri, dünya şiələrinin yeddinci imamı Həzrət İmam Musa Kazim(ə)-ın səadətli mövludunun ildönümü günüdür.

İmam Musa Kazim(ə) 128-ci hicri qəməri ili zilhəccə ayının 20-də Məkkə ilə Mədinə arasında yerləşən Əbva kəndində dünyaya göz açıb.

O həzrət möhtərəm atası- dünya şiələrinin altıncı imamı Həzrət İmam Cəfər Sadiq(ə)-ın şəhadətindən sonra müsəlmanların rəhbərliyi məsuliyyətini daşımağa başladı.

İmam Musa Kazim(ə) elm, təvazökarlıq, çoxlu sədəqəvermə, səxavət və bağışlamaqda xas şöhrətə malik idi. 

Dünya şiələrinin yeddinci imamı rəvayətlər, hədislər və ehkamları toplayıb, əziz atası-Həzrət İmam Cəfər Sadiq(ə)-ın ənənələrini bərpa edərək, eləcə də şiələrə təlim keçib, onları irşad etməklə dünya şiələrinin altıncı imamının təlim və mücahidətləri ilə dünyanın nizam-intizam aldığı və möhkəmləndiyi əsl İslamı qoruyub, gücləndirdi.

İslami İranın mömin xalqı İmam Musa Kazim(ə)-ın səadətli mövludunun ildönümü günündə müqəddəs məkanlar, məscidlər və küçələrə çıxaraq, şənliklər keçirir.

Dünya şiələrinin yeddinci imamının yeri və dərəcəsi barədə çıxışlar, şirniyyat və şərbətin paylanması və mövludluqoxuma İranda Həzrət İmam Musa Kazim(ə)-ın səadətli mövludunun ildönümü günü tədbirlərindəndir.

İran İslam Respublikasının TeleRadio Təşkilatı Həzrət İmam Musa Kazim(ə)-ın mövludunun ildönümü günü münasibətilə bütün müsəlmanları və dünyanın digər azadlıqsevərlərini təbrik edir.

Zilhəccənin 1-i həzrət Əli (ə)-ilə Xanım Fatimə (s.ə)-nin izdivacının il dönümü günüdür.Bu gözəl gün münasibəti ilə sizi təbrik edirik.

İslamda evlənməyin əhəmiyyəti                                    

Gözəl və doğru insan tərbiyəsi üçün ailə mühüm məktəblərdən biri sayılır. Ailə mühitində ər-arvad bir çox insani fəzilətlərə nail ola bilər ki, bunun da nəticəsində çoxlu əxlaq pozğunluqlarını özlərindən uzaq edərlər.

 

Evlənmək Peyğəmbərin (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) şəriətidir

 

Müqəddəs İslam Şəriəti evlənməyə yüksək diqqət yetirərək onu bütün müsəlmanlar üçün təkid etmişdir. Belə ki, əziz Peyğəmbər buyurur:

 

“Allah yanında evlənməkdən daha sevimli, bəyənilən bir şey yoxdur.”

 

Həzrət Əmirəl-möminin Əli ibn Əbi Talib buyurub:

 

“Evlənin! Çünki evlənmək Allah Rəsulunun sünnətidir ki, həmişə buyururdu: “hər kəs mənim sünnətimə tabe olmaq istəyirsə, (onda bilməlidir ki,) mənim sünnətimdən biri də evlənməkdir.”

 

İslam oğlan və qızlara daha tez evlənmələrini əmr edərək bu mühüm məsələyə o qədər təkid edir ki, hətta əziz Peyğəmbər evlənməməyi öz sünnətindən üz döndərmək kimi qiymətləndirmişdir. “Evlənmək” söhbəti olan evi ən yaxşı ev kimi tanımışdır.

 

Yoxsulluq evlənməyə mane olmamalıdır

 

İslam valideynləri, habelə onların simasında bütün insanları öz qız və oğlanlarını evləndirməyə sövq edir:

 

“Ərsiz arvadları, kənizləri və arvadsız kişiləri və öz layiqli qullarınızı (möminlər arasında arvadsız kişi və ərsiz arvad qalmasın deyə) bir-biri ilə evləndirin. Əgər arvad və ya kişi kasıb olarsa, Allah Öz məhəbbəti ilə onları ehtiyacsız edəcəkdir. Allah bəndələrinin halından agahdır və Onun rəhməti böyük və tükənməzdir.”

 

Bu şərif ayə demək istəyir ki, kasıblıq evlənməyin qarşısına sədd çəkməməlidir. Əks halda bu şeytan vəsvəsəsidir. Şeytan vəsvəsəsindən qorxmaq isə, həqiqətdə mehriban Allah barəsində sui-zənn etməkdir. Allaha qarşı bədgüman olmaq haramdır. Allah evlənən yoxsullara, onların çətinliklərini aradan qaldıracağına və onları Öz köməkliyi ilə ehtiyacsız edəcəyinə söz vermişdir.

 

Peyğəmbərimiz ümmətinin evlənməsi ilə fəxr edir

 

Evlənmək və müsəlman nəslinin qorunması Allah rəsulunun iftixarıdır. Belə ki, Həzrət Mühəmməd buyurub:

 

“Evlənib ailə qurun və nəsil artırın ki, qiyamət günü sizlərlə, hətta ana bətnindən düşmüş uşaqla belə fəxr edəcəyəm.”

 

Əziz İslam Peyğəmbəri başqa bir hədisdə buyurub: “Mən sizə peyğəmbər olmaqla yanaşı evlənir, dadlı yemək yeyir, camaatla əlaqə saxlayaraq onların arasında yaşayıram. Hər kəs mənim sünnət və həyat tərzimdən üz döndərsə məndən deyil.”

 

Evlilik üçün maneələr yaradılmamalıdır

 

İslam evlənməyin asan olması üçün sədd və maneələri bu mühüm işin yolundan qaldırmışdır. İslam nəzərincə cehiz və mehriyyə nə qədər az olsa bir o qədər yaxşıdır. Bir qayda olaraq Peyğəmbərin, məsum İmamların və İslam dininə iman gətirmiş ilk müsəlmanların adətindən məlum olur ki, evlənmək qarşısında maneə yoxdur, ona görə ki, onlar bütün çətinlikləri aradan götürmüşlər.

 

İslam batil və xurafat olan məsələləri kənara atmışdır. Rəsuli Əkrəm (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) bu barədə “Xurafat İslamın ayağı altında (əzilmiş və) aradan getmişdir” – deyə buyurmuşdur. Həzrət Peyğəmbərin öz izdivacı, eləcə də qızı Həzrət Fatimeyi Zəhra ər evinə getməsi bunu göstərir ki, İslam xurafat və cahiliyyətlə lazımınca mübarizə aparmışdır.

 

Həzrət Əlinin izdivacı 

 

Bir gün həzrət Əli (Ona salam olsun) Allah Rəsulunun (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) yanına gələrək bir az söhbətdən sonra Peyğəmbərə belə deyir: Ya Rəsuləllah, siz mənim dünya və axirətdə pənahım və köməyimə yetənimsiniz. Ya Rəsuləllah, mənə qarşı göstərdiyiniz bu qədər hörmət və mehribanlıqla yanaşı, ünsiyyət tapmaq üçün evlənib ailə sahibi olmaq istəyirəm. Ya Rəsuləllah, mən sizin yanınıza gəlmişəm və xahiş edirəm ki, qızınız Fatimənin nikahını mənə oxuyasınız.

 

Ümmü Sələmə deyir: Bu sözdən sonra Peyğəmbərin mübarək üzünün sevincdən nurlanmasının şahidi oldum.

 

Həzrət, Əmirəl-möminin mübarək üzünə təbəssüm edib buyurdu: Ya Əbəl Həsən, mənim Fatimənin nikahını sənə oxumamdan ötrü mehriyyən varmı?

 

Əli dedi: Atam-anam sənə fəda olsun, mənim vəziyyətim sizə məlumdur, təkcə bir qılınc, bir zirehli paltar və bir dəvə varımdır ki, onunla da su daşıyıram. Bunlardan başqa heç bir şeyim yoxdur.

 

Peyğəmbər buyurdu: Ya Əli, qılınca ehtiyacın vardır, çünki Allah yolunda cihad edib Onun düşmənləri ilə döyüşməlisən. Dəvə isə su gətirmək, xurma ağaclarını suvarmaq, ona yük yükləmək üçün lazımdır, mən sənin zirehli paltarının mehriyyə olması qarşılığında səninlə Fatiməni evləndirirəm.

 

Ev işlərinin bölünməsi

 

Həzrət Peyğəmbər Həzrət Əli ilə Fatimənin evlənməsindən sonra ev işlərini ikisinin arasında bölərək buyurur: Evdən kənardakı işlər Əlinin öhdəsinədir. Evin daxilindəki işlər ilə Zəhrayi-Mərziyyə məşğul olacaqdır. Həzrət Fatimənin əvvəlcə işarə olunmuş böyük mənalı cümləsi belədir: “Bu işdən nə qədər xoşhal olduğumu Allahdan savayı heç kəs bilmir.” Yəni iki dünyanın xanımı dünyalar qədər xoşhal oldu ki, Peyğəmbər onu evdən kənardakı işlərdən, naməhrəmlərlə üz-üzə gəlməkdən azad etdi.

 

İslamiyyətin əvvəllərində evlilik nümunələri

 

İslam dininin ilk çağlarında izdivac mərasimləri adətən çox sadə surətdə keçirilərdi.

 

Bir gün bir qadın Allah Rəsulunun (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) hüzuruna gəlib, ona ərə getmək niyyətində olduğunu bildirir. Amma Peyğəmbər (Allahın ona və pak əhli-beytinə salamı olsun) onunla evlənmək istəmir, bununla belə, o qadını da naümid etmək istəmir. Buna görə də mübarək başını aşağı dikir. Elə bu vaxt məclisdəki səhabələrdən biri ayağa qalxıb “Ya Rəsulullah, əgər siz istəmirsinizsə onda məni onunla evləndirin” deyir.

 

Həzrət üzünü qadına tutub soruşur: “Razısanmı?”

 

O qadın: “Bəli, ya Rəsulullah!” – deyə cavab verir. Sonra o kişiyə buyurur: “Mehriyyə üçün nəyin var?” O da “Bu geyindiyim köynəkdən başqa heç bir şey yoxumdur”- deyə cavab verir. Həzrət sual edir: “Quran bilirsənmi?” Deyir: “Vaqeə surəsini əzbər bilirəm.” Həzrət qadından soruşur: “Vaqeə” surəsinin sənə öyrətməsi müqabilində bu kişiyə ərə getməyə razısanmı?” Qadın razı olduğunu bildirir. Peyğəmbər, beləliklə, kəbin xütbəsini oxuyub qadının nikahını o kişi üçün bağlayır.

 

İzdivac bidəti

 

Mövcud və qarşıya çıxan maneələri biz özümüzdən yaradaraq İslam adına yazmışıq və mütləq Qiyamət günü bütün bunlara görə cavab verməliyik. Bu bidət və xurafatların yaranması və möhkəmlənməsində hər kəsin payı varsa günahkardır. Rəsuli Əkrəm evlənmədəki bütün maneələrini aradan qaldırmış və müsəlmanlara bu mühüm məsələ üçün çox təkid etmiş, tək qalıb evlənməməyi məkruh və xoşagəlməz buyurmuşdur.

 

Qadın və kişinin tək qalması və evlənməməsinin pis və bəyənilməz olması barəsində məsum İmamlar tərəfindən çoxlu hədislər söylənilmişdir. Məsələn, Rəsuli Əkrəm buyurmuşdur: “Cəhənnəm əhlinin çoxu evlənməyən, ailə qurmayan kişi və qadınlardır.”

 

Başqa bir hədisdə isə belə buyurur: “Ən pis ölüm, evlənməyib tək qalan kişi və qadınların ölümüdür.”

 

Evlənməyə ehtiyac – bir həqiqətdir

 

Həddi-büluğa yetən hər bir oğlan və qızın evlənməyə ehtiyacı vardır. Əgər təbii olan bu ehtiyacla mübarizə olunarsa fəsad və bədbəxtlikdən başqa bir nəticə verməyəcəkdir. Susuzluğu aradan qaldırmaq üçün su içmək Allahın qoyduğu mövcud təbii qanunlardan biridir. Əgər bir kəs əziyyət və məşəqqətlə təbii qanunun əksinə hərəkət etsə, istər-istəməz təslim olmağa məcburdur, yoxsa özünü tələf edəcəkdir.

 

Həddi-büluğa yetmiş oğlan və qızların təbii ehtiyacları da belədir. Əgər bu ehtiyacın əksinə rəftar olunsa bu, cəmiyyətin pozğunluğuna gətirib çıxaracaqdır. Bu qanunun əksinə olan “inkişaf etmiş” qərb ölkələrinin bugünkü vəziyyəti buna canlı bir sübutdur ki, hal-hazırda bu mühüm məsələ heç bir kəsə gizli deyildir ki, bu ölkələr fəlakət və bədbəxtliyə doğru sürətlə addımlamaqdadırlar.

 

İzdivacın əhəmiyyətini doğuran səbəblər

 

İslamda evlənməyin əhəmiyyətini göstərən dəlilləri iki qismə bölmək olar:

 

1-Cinsi hiss və qərizələrin təmin olunması

 

Evlənməyin əhəmiyyəti bundadır ki, insanların cinsi qərizə və istəkləri əql və şəriətin qəbul etdiyi düzgün yollarla təmin olunsun ki, bu hislər tüğyan edib həddini aşmasınlar.

 

Əgər təbii və cinsi hislər Allah və ağlın bəyəndiyi yol ilə təmin olunmazsa amansız fintə-fəsad alovu cəmiyyəti bürüyəcəkdir. İnsanın susuzluq zamanı suya, aclıq zamanı yeməyə ehtiyacı olduğu kimi, eləcə də cinsi-təbii hiss və qərizələrin coşduğu zamanda da onların təbii yolla təmin olunmasına ehtiyacı vardır. Eyni zamanda cinsi və təbii hislərin düzgün yollarla təmin olunmasını təkcə evlənməklə mümkün olmasını unutmamalıyıq. Məhz buna görə də İslam insanların fitri və yaranış istəklərinə müvafiq olaraq evlənib ailə qurmağı əmr etmişdir.

 

2-İnsanın düzgün tərbiyə olunması və sağlam ruhlu olması.

 

Ailə qurmaq məsələsində İslam dininin təkid etməsinin ikinci mühüm səbəbi düzgün insan tərbiyəsidir.

 

Əvvəldə qeyd olunduğu kimi, ailə mühiti insanın islahı və tərbiyə olunması üçün dəyərli bir məktəbdir. Belə ki, ailə mühiti bir çox Allah bəyənən sifət və işlərin mənşəyidir. Lakin bir çox mənfi və bəyənilməz xüsusiyyətlərin ailə qurmamağın nəticəsində yaranmasını mütləq qeyd etmək lazımdır.

 

Evdə və cəmiyyətdə bəzi meyl və istəklərimizi unutmalıyıq. Əgər belə olmazsa yaşayış çətinləşər. Bu fədakarlıq ailədə də lazımlı və zəruridir.

 

Ər-arvad Allah xatirinə evdə bir-birinin pis rəftarına dözsələr çox savab apararlar. Hədisdə belə deyilibdir:ətin əvəzi olaraq Əyyub peyğəmbərin savabını verəcəkdir və əgər bir qadın da ərinin pis əxlaqına dözüb səbir etsə Allah ona Asiyanın savabını əta edər.”

29 zilqədə Əhli-beyt (ə) davamçılarının doqquzuncu İmamı olan İmam Cavadın (ə) şəhadət günüdür.
Adı Məhəmməd, künyəsi Əbu Cəfər, ləqəbləri isə Təqi və Cavad olan 9-cu İmam (ə) hicrətin 195-ci ilində Mədinə şəhərində anadan olmuşdur. Anası Peyğəmbərin (s) həyat yoldaşı olmuş Mariya Qibtiyyənin nəslindən hesab olunan Səbikə xanım idi. O, əxlaqi dəyərlər baxımından yüksək mərtəbədə durur və öz dövrünün qadınlarının ən üstünü hesab olunurdu. Belə ki, İmam Rza (ə) o xanımı pak, nəcabətli və fəzilətli bir qadın kimi yad edirdi.
İmam Cavadın (ə) imamət dövrü 17 il sürmüşdür.
Hicrətin 218-ci ilində Məmun vəfat etdi. Ondan sonra qardaşı Mötəsim xəlifə oldu. O, İmam Cavadı (ə) öz nəzarəti altında saxlamaq məqsədi ilə hicrətin 220-ci ilində o Həzrəti Mədinədən Bağdada gətizdirir. İmam (ə) Bağdada gəldikdən sonra Mötəsimin, oğrunun əlinin haradan kəsilməsi barədə təşkil etdiyi məclisdə iştirak etmişdi. Həmin məclisdə Bağdad qazısı (İbn Əbu Duad) və başqaları (səhv fətva verdiklərinə görə) rüsvay olmuş, bundan bir neçə gün sonra İbn Əbu Duad həsəd və paxıllığı nəticəsində xəlifənin hüzuruna gəlib demişdir: "Mən xeyirxahlıq məqsədi ilə sənə xəbərdarlıq edirəm ki, bir neçə gün bundan qabaq baş vermiş hadisə sənin hökumətinin xeyrinə deyil. Çünki sən bütün hökumət alimləri və yüksək rütbəli nümayəndələrin hüzurunda (İmam) Cavadın (ə) verdiyi fətvanı başqalarının fətvasından üstün tutdun. Halbuki, müsəlmanların yarısı onu əsl xəlifə, səni isə onun haqqını qəsb etmiş bilirlər. Bu xəbər bütün camaat arasında yayılaraq onun haqq olduğuna qəti bir sübut olmuşdur".
Qəlbində İmam Cavada (ə) qarşı düşmənçilik kin-küdurəti bəsləyən Mötəsim onun sözlərindən bərk narahat olaraq, İmamı (ə) öldürmək fikrinə düşdü. Nəhayət, o, öz çirkin məqsədini həyata keçirib İmam Cavadı (ə) vəzirlərindən birinin katibi vasitəsilə zəhərləyib şəhid edir. İmam Cavad (ə) şəhid olarkən mübarək ömründən cəmi 25 il və bir neçə ay keçmişdi.
İmam Cavadın (ə) dünyaya gəlməsindən danışarkən Xanım Həkimə (s.ə) deyərdi:
«Həzrətin dünyaya gəldiyi gecə qardaşım mənə əmr etdi ki, həyat yoldaşının yanında olum. Körpə dünyaya gəldikdən sonra göyə baxıb tövhid və İslam Peyğəmbərinin (s) risalətinə şəhadət verdi. Mən bu hadisədən təəccüblənərək, qardaşımın yanına gəldim və əhvalatı olduğu kimi ona danışdım. Qardaşım isə mənim cavabımda belə buyurdu: «Bacı, narahat olma, hələ bundan sonra da maraqlı hadisələrin şahidi olacaqsan».

İmam Rzanın (ə) nurani kəlamlarından ibrətlər götürək:

“Ən üstün və dəyərli sifətlər: yaxşı işləri yerinə yetirmək, çarəsizlərin fəryadına çatmaq, arzu edənlərin arzusunu yerinə yetirməkdir”.

“İman ibarətdir: dildə etiraf etmək, qəlb ilə tanımaq, əzalar ilə yerinə yetirmək”.

“Ağlın ən üstün dərəcəsi – özünü tanımaqdır”.

“O kəs ki, Allah rizası üçün kimisə qardaşlığa götürər, behiştdə ev əldə etmiş olar”.

“Xoş xasiyyət iki cürdür: fitri və ixtiyari. İxtiyari xasiyyətin sahibi daha üstündür”.

“Bəlaya səbir etmək – gözəl və bəyəniləndir. Ancaq ondan da üstünü – haramlar qarşısında səbir etməkdir”.

“İbadət namazın və orucun çoxluğu ilə deyildir, Allah Təalanın məsələlərində düşünməklədir”.

“Dostlarınla təvazökar ol, düşmənindən ehtiyat et və ümumi insanlarla gülərüz ol”.

“İnsanların malik olduqlarına etinasızlıq etmək, bəxşiş (hədiyyə verməkdən) etməkdən daha yaxşıdır”.

“Zəifə yardım etmək, sədəqə verməkdən daha yaxşıdır”.

“Ən üstün mal və sərvət odur ki, insanın abrını qorumaq vasitəsi olar”.

“O kəs ki, ehtiyacsız insan olmaq istəyir, gərək Allahın yanında olanlara əminliyi olsun”.

“O kəs ki, haqq yolunda səbir edər, Allah Təala əvəzində səbir etdiyi şeydən də yaxşısını ona verər”. (Beytutə saytı)

Allah Təala bizlərə bu mətləblərdən ibrət götürməyi nəsib etsin.

Həzrət İmam Rza (ə) nəbəvi məktəbinin bir nümayəndəsi kimi insan tərbiyəsində böyük rola malik olmuşdur. Onun bizə qoyub getdiyi nəsihətlər və moizələr hər birimiz üçün insanlıq dərsidir. Hər kim bu nəsihətlərə qulaq veridiqqət edib, əməl edərsə ubudiyyətin yüksək mərtəbələrinə çatmaq şansını artırar. (Tebyan)

 

Bəs İmam (ə) bizə hansı dərsləri vermişdir?

 

1. Saleh əməl sayəsində Əhli-Beytə (ə) dostluğunu nümayiş etdirmək. İmam Rza (ə) buyurur: “Məbada, yaxşı əmələ söykəndiyiniz üçün Ali-Muhəmmədə (s) dostluğu tərk edəsiniz. Məbada Ali-Muhəmməd (ə) dostluğuna söykəndiyiniz üçün saleh əməli əldən verəsiniz. Çünki bu ikisindən heç biri tənha halda qəbul olmayacaqdır”.

 

2. İmam (ə) buyurur: “Beş sifət vardır ki, hər kimdə olmazsa, dünya və axirətdən bir şeyə çatacağına görə ümid bəsləməyin:

a) O kəsin ki, təbiətində etimad görməyəsiniz.

b) O kəsin ki, fitrətində kərəm tapmayasınız.

c) O kəsin ki, xəlqində mətanət görməyəsiniz.

d) O kəsin ki, nəfsində nəcabət görməyəsiniz.

e) O kəs ki, Allahından qorxmaz”.

 

3. İmam (ə) buyurur: “Əmir və hakim ilə ehtiyatla yoldaşlıq et. Dostunla təvazökarcasına, düşməninlə duaya (səni qoruyacaq) pənah apararaq, insanlarla xoş üzlə rəftar et”.

 

4. İmam (ə) buyurur: “Bir-birinizi görməyə gedin ki, bir-birinizi sevəsiniz. Bir-birinizin əlini sıxın və bir-birinizə qəzəblənməyin”.

 

5. İmam (ə) buyurur: “Vacibatı yerinə yetirdikdən sonra, Allah yanında mömini sevindirməkdən üstün əməl yoxdur”.

 

6. İmam (ə) buyurur: “Hər kim möminin qəmini aradan aparar, Allah Qiyamət günü qəlbindəki qəmi aradan aparar”.

 

7. İmam (ə) buyurur: “Mömin həqiqi mömin deyildir, məgər o halda ki, onda bu 3 sifət olsun:

a) Allahından olan sünnət.

b) Peyğəmbərindən (s) olan sünnət.

c) İmamından (ə) olan sünnət.

Allahından olan sünnət – öz sirrini gizlətməkdir.

Peyğəmbərdən (s) olan sünnət – insanlarla mülayim rəftar etməkdir.

İmamından (ə) olan sünnət – yoxsulluq və pərişanlıq zamanı səbir etməkdir”.

 

 

Bu gün şiələrin səkkizinci imamı həzrət imam Rza(ə)-ın bacısı həzrət Fatimə Məsumənin(s) mövludunun ildönümü günüdür.

Bu gün zil-qədə ayının biri İmam Musa Kazım(ə)-ın əziz qızı həzrət Fatimə Məsumənin(s) mövludunun ildönümü günüdür. 

Həzrət Fatimə Məsumə(s) hicrətin 173-cü ilində zil-qədə ayının birində Mədinə şəhərində dnüyaya göz açıb. 

Həzrət Fatmə Məsumə(s)nin mövlud günü axşamında o həzrətin Qum şəhərindəki məqbərəsi çıraqban edilib, şənlik mərasimləri keçirilib.

Qum sakinləri şirini və şərbət paylamaqla bu günü qeyd ediblər. 

Həmçinin, Cəmkəran məscidi və Qum şəhərinin digər məscid və hüseyniyələrində də şənlik mərasimləri təşkil edilib. 

İranın Teleradio Təşkilatı da xanım Fatimə Məsumənin(s) mövludunun ildönümü günü münasibətilə dünya şiələrini təbrik edir. 

Əziz oxucularimiz!

Bu gün Şaban ayının 11-i  Hz. Əli Əkbər(ə)ın mübarək mövlud günüdür

Bu mövlud münasibətilə başda Hz.Mehdi(ə.f) olmaqla bütün Əhli-Beyt(ə) aşiqlərini təbrik edirik

 

İmam Hüseyn (ə), Əli Əkbəri (ə) meydana göndərəndə qoşuna xitab edib buyurdu: "Camaat! Şahid olun ki, yaradılışda, xasiyyətdə və məntiqdə Rəsulullaha (s) ən çox bənzəyən bir oğlanı meydana göndərirəm! Bilin ki, hər zaman ürəyimiz Peyğəmbər (s) üçün darıxsaydı, onun üzünə baxardıq!"

 

Hicri təqvimi  şəban ayının on birinci günü, həzrət Əli Əkbər dünyaya göz açdı. Onun atası həzrət Seyyidüş-şühəda (ə), anası, leyla binti Mərrə Səqəfi idi.

 

Onun künyəsi Əbulhəsən, ləqəbi Əkbər idi. Mötəbər rəvayətə əsasən, o cənab imam Hüseynin (ə) ən böyük övladıdır.

 

Tarixçilər hicrətin 61-ci ili Məhərrəm ayının 10-da Kərbəlada şəhid olan Peyğəmbər (ə) övladının 19, 20, 32 və hətta 38 yaşında olduğunu qeyd edirlər. Əli Əkbər (ə) İmam Hüseynin (ə) böyük oğlu olduğu üçün ona Əli Əkbər, yəni böyük Əli deyilir.

 

Qeyd olunur ki, Əli Əkbər  o xoş görünüşlü, gözəl, xoş danışığa sahib bir gənc idi. Yaradılış, xasiyyət və görünüş baxımından insanlar içində əziz Peyğəmbərə (s) ən çox bənzəyən şəxs idi. Şücaət və cəngavərliyi, babası Əli  ibn Əbu Talibdən irs aparmışdı. Bütün kamallar onun vücudunda toplanmışdı.

 

Bir gün Müaviyə, özününü xəlifəliyi dövründə öz ətrafdakılarından soruşdu: “ Kim xəlifəliyə layiqdir?"Hamı yaltaqcasına dedi:  “Səndən başqa bir kəsi layiq görmürük”. Müaviyə dedi: “ Yox, belə deyil. Xəlifəliyə Əli ibn Hüseyn (ə) daha layiqdir. Çünki babası Rəsulullaha (s) çox bənzəyir. Onda  şücaət, səxavət, gözəlliyin hamısı var. (Müntəhayül-əmal, 5-ci bab, səh. 346)

 

Müaviyənin bu sözündən belə məlum olur ki,Əli Əkbər böyük dünyagörüşə və üstün əxlaqi keyfiyyətlərə sahib idi.

 

Əli Əkbərin (ə) - təqva ülgüsünün ruhi əzəmətinin, məqam, elmi, fəsahət, kəmal və cəmalının nə həddə olduğunu anlamaq üçün onun aşura günü meydana gedən zaman uca atasının (ə) bu cümləsinə diqqət etmək kifayət edər:

 

“Ey Allah, şahid ol ki, camaat arasında camal, kamal, xilqətdə, xasiyyətdə peyğəmbərə (s) ən çox bənzəyən bir şəxsi kafirlərlə döyüşmək üçün göndərirəm. Biz hər zaman peyğəmbəri görmək istəsəydik, onun üzünə baxardıq.” (Müstədərəkül-səfinətül-bihar, c. 5, s. 346 – Biharül-ənvar: c. 45, səh. 42)

 

Rəvayətlərə görə, Əli Əkbər (ə) istər zahirən, istərsə də davranışları və əxlaqı ilə Peyğəmbərə (ə) çox bənzəyirmiş. Deyilənlərə əsasən, bu oxşarlıq o həddə çatmışdı ki, imam Hüseynin (ə) övladı Kərbəlada meydana gedəndə düşmən qoşunu sıralarında təşviş yaranıb: onlar elə hesab ediblər ki, Peyğəmbər (s) özü meydana gəlir.

 

Kərbəlada İmam Hüseynin (ə) qardaşı Həzrət Abbas (ə) və oğlu Əli Əkbər (ə) qadınlar və uşaqların mühafizəsinə rəhbərlik edir, lazım gələndə suyun qarşısının düşmən tərəfindən kəsilməsinə baxmayaraq, böyük şücaət nümayiş etdirərək, mühasirədə olanlara su gətirirdilər.

 

Xatırladaq ki, həzrət Əli Əkbər (ə) aşura günü, İmam Hüseynin (ə) əshabından sonra peyğımbər ailəsindən olan ilk şəxs idi ki, atasının hüzuruna gəlib meydana getmək üçün icazə aldı və şəhadətə çatdı.

İki dünya xanımı və Peyğəmbərin (s) gözünün nuru olan xanım Faimeyi-Zəhra (s.ə) besətin 5-ci ilində Cəmadius-sani ayının 20-də cümə günü dünyaya gəlmişdir.

Xanımın (s.ə) dünyaya gəldiyi məkan - Məkkədə, Həzrət Xədicənin (s.ə) yaşadığı evdir. Bu ev əczaçılar küçəsində yerləşirdi. Peyğəmbər (s) hicrətə qədər bu evdə yaşamışdır. Bu ev dəfələrlə vəhy mələyinin nazil olmasına şahid olmuşdur. Bu ev sonralar məscid kimi fəaliyyət göstərmişdir.

Bu ev Peyğəmbərin (s) yaşadığı və Həzrət Zəhranın (s.ə) dünyaya ilk gözünün açdığı məkan olduğu üçün müsəlmanlar arasında böyük mənəvi və müqəddəs məqama malikdir. Ona görə də nə zaman Məscidul-həramı genişləndirərdilər, bu evi də təmir edərdilər.

Həzrət Xədicənin (s.ə) hamiləlik dövrü keçir və yükünü yerə qoymaq zamanı gəlib çatır. Xanımın (s.ə) sancıları başlayan zaman Qureyş qadınlarına ona yardım etmələri üçün xəbər göndərir. Ancaq Qureyş qadınları ona mənfi cavab verib, yardıma gəlmədilər. Onlar Xanım Xədicənin (s.ə) Peyğəmbərlə (s) ailə qurmasına qarşı idilər və elə buna görə də ondan uzaqlaşmışdılar.

Həzrət Xədicə (s.ə) bu cavabdan çox pərişan olur. Elə bu zaman otağa dörd hündür boylu qadın daxil olur. Xanım (s.ə) bu mənzərini görən zaman xoflanır. Lakin onlar xanımı sakitləşdirib deyirlər: “Ey Xədicə! Qəmgin olma və qorxma! Biz sənin yanına Allah tərəfindən gəlmişik. Sənin bacılarınıq. Mən İbrahim Xəlilin (ə) həyat yoldaşı Sarayam, bu Fironun həyat yoldaşı Asiyadır. Onlardan biri İmranın qızı Məryəmdir (s.ə). Dördüncümüz isə Şuəybin qızı Səfuradır”. Bu zaman həmin dörd banu xanımın dörd tərəfində qərar tutdular. Həzrət Xədicə (s.ə) də övladını dünyaya gətirdi. Bu körpədən elə bir nur saçırdı ki, şərq və qərbi bürüdü. Elə bir nur ki, Məkkə qadınlarına yol göstərdi və hamını xeyirə çağırdı. Ondan sonra ona yaxın mələk Kövsər suyu ilə dolu təşt ilə göydən endi. Həzrət Xədicənin (s.ə) qarşısında dayanan banulardan biri dünyaya gələn körpəni həmin suda yudu. Ona süddən də ağ və ənbərdən də xoş ətirli libas geyindirdi. Sonra əlini körpənin dodaqlarına qoyub danışmasını istədi. Həzrət Fatimə (s.ə) mübarək ağzını açıb danışdı və kəlmeyi-şəhadəti buyurdu:

 

اشهد ان لا اله اللَّه و اشهد ان محمد رسول‏اللَّه سيدالانبياء و ان بعلى سيدالاوصياء و ولدى سادة الاسباط.

Sonra bu banulardan hər birinə salam verdi və onlar da körpənin bu salamını gülərüzlə aldılar və cavab verdilər. Mələklər onun dünyaya gəlmə xəbərini ərşə apardılar. Göydə elə bir nur əmələ gəldi ki, səma əhli indiyə qədər bu qədər parlaq nur görməmişdilər. Banular Həzrət Xədicəni (s.ə) körpəsinə görə təbrik etdilər və pak nəslindən söz açdılar. Həzrət Xədicə (s.ə) böyük sevinclə körpəsini qucağına aldı və ona süd verdi.

 

Qısa ömrünə baxmayaraq, bütün müsəlman qadınlar üçün kamil örnək olan Həzrət Zəhra (s.ə) öz gəlişi ilə Peyğəmbərin (s) ürəyini və dünyanı nurlandırdı. Atası üçün həm sirdaş və həm də ana oldu. Həyat yoldaşı üçün ən yaxın və sədaqətli dost, habelə vilayətin müdafiəçisi oldu.

Mövludun mübarək, ya Zəhra!

Mövludun mübarək, ya Siddiqə!

Mövludun mübarək, 11 İmamın (ə) anası! (Avini saytı)

 

Ümmül-Bəninin (s.ə) ata-babaları İslamdan öncəki dövrdə ərəblər arasında qəhrəmanlarından hesab olunurdu. Tarixçilər onların döyüş zamanı göstərdikləri şücaəti xüsusi vurğulayıblar. Əbülfərəc İsfahani özünün kitabında Ümmül-Bəninin (s.ə)əcdadının qəhrəmnalığından yazıb. Ondan əlavə, onlar öz qövmlərinin başçısı olublar. Belə ki, dövrün sultanları onlara təslim olaraq baş əyirdilər. Təsadüfi deyil ki, Əqil bin Əbi Talib Əmirəlmömininə (ə) deyirdi: “Ərəbər arasında Ümmül-Bənin tayfasından daha qəhrəman və şücaətlilərin görməmişəm”. Əmirəlmöminin (ə), həzrət Fatimənin (ə.s) şəhadətindən sonra Ümmül-Bənin ilə evlənib.


Deyilənə görə Əqil ibn Əbi Talib ərəb tayfalarını tanıyırdı. Həzrət Əliyə (ə) Ümmül-Bəninlə evlənmək təkilifini o, etmişdi. Həzrət (ə) bu təklifi qəbul edir və onu Ümmül-Bəninin (s.ə) atasının yanına elçiliyə göndərir. Bu izdivacın nəticəsində Əbülfəzl-Əbbas (ə), Əbdüllah, Osman, Cəfər dünyaya gəldi ki, onlar da Kərbəlada şəhid oldular.


Ümmül-Bənin (s.ə) istər həzrət Əlinin (ə) həyatı dövründə, istərsə də onun şəhadətindən sonra öz həyat yoldaşı üçün səmimi, fədakar, ismətli xanım olub. Bufədakar xanım, həzrət Əlinin (ə) azyaşlı uşaqlarını görəndə birbaşa onlara xdimət etmək qərarına gəldi və həqiqi bir ana kimi tutduğu yolda irəli getdi. Həzrət Fatimənin (s.ə) övladlarını öz övladlarından da önə çəkdi. Əsasən öz məhəbbətini onlara həsr etdi. Bir qədər sonra (əsl adı Fatimə olduğu üçün) həzrət Əliyə (ə) deyir ki, onun adını Ümmül-Bənin çağırsın. Beləliklə də Həsən və Hüseyn onun əsl adını atalarından eşidəndə analarına aid acı xatirələri xatırlayıb, anasızlıq əzabını hiss etməsinlər. Məhz onun belə xüsusiyyətlərinə görə həzrət Əli (ə) səmimi qəlbdən onun hörmətini saxlayırdı.


Deyirlər ki, Aşura hadisəsində Ümmül-Bənin (s.ə) Mədinədə idi.  Övladlarına səfər zamanı belə tapşırdı: “Mövlam İmam Hüseynə (ə) göz qoyun, ona itaət edin!”. Əlbəttə, Bəşir və həzrət Zeynəb (ə) ona imam Hüseynin (ə) şəhadət xəbərini verəndə o dedi: “Ey Bəşir, ürəyimi parçaladın!”. Səsini qaldırıb nalə etməyə başladı. Bəşir dedi: “Allah, mövlamız İmam Hüseynin (ə), müsibətinə görə sizə böyük mükafat versin". Ümmül-Bənin dedi: “Övladlarım və yer üzündə olan hər bir şey İmam Hüseynə (ə) fəda olsun!".


Din alimi Məmaqaninin dediyinə əsasən, onun bu sözü imanını yüksək dərəcəsini, imamət məqamın güclü tanıdığını göstərir. O, özünün misilsiz dörd oğlunun İmamın (ə) müdafiəsi uğurunda şəhadətə çatmasını şükranlıqla qəbul edir.


Kərbəla hadisəsindən sonra o, hər gün övladı Abbas üçün ağayır, mərsiyələr deyir, onun balalarını özü ilə birlikdə gətirərdi. Mədinə camaatı onun mərsiyələrini eşitmək üçün toplanardı. Onun yandırıb-yaxan rövzələrindən hamılıqla göz yaşı tökərdilər.


Diqqət olunası nöqtə odur ki, onun Bəqi məzarlığına gəlməsi Bəni-Üməyyəyə qarşı bir inqilab idi. Camaatı o müsibətin incəliklərindən xəbərdar edirdi.


Aşura hadisəsi və orada şəhid olanların xəbərindən sonra Ümmül-Bənin öz evində yas mərasimi təşkil etdi. Bəni-Haşim qadınları orada bir araya gəlib İmam Hüseyn (ə) və onun ailəsi üçün ağlayırdı.


Məşhur rəvayətə görə hicri təqvimi ilə 64-cü il, cəmadius-sani ayının 13-cü günü, Həzrət İmam Əlinin (ə) həyat yoldaşı və Qəməri-bəni-Haşim - həzrət Əbülfəzl-Abbasın (ə) əziz anası Ümmül-Bənin (s) vəfat etdi. Onun oğlu Abbasın (ə) nəvələrinin əksəriyyəti Ərəbistan, İraq, Misir, İordaniya, İran və Türkmənistana da yayılmış, elm, ədəbiyyat, hədis və  şeirdə öz dövürlərinin üstünləri olmuşlar. O cümldən Əbu Əli ibn Həmzə ibn  Qasim ibn Əli ibn Həmzə ibn Həsən ibn Abdullah …ibn Abbas Əhli-beyt (ə) məktəbinə xas aləmdə etimad olunan hədisçilərədən olmuşlar. O, “Ət-tövhid”, Əz-ziyarə”, “Əl-mənasik” kimi kitabların müəllifidir.

Həzrət Fatimə (s.ə) üzünü İmam Əliyə (ə) çevirib buyurdu: “Uzun müddətdir ki, qəlbimdə vəsiyyətləri saxlamışam”.

 İmam (ə) buyurdu: “Ey Allah Peyğəmbərinin (s.ə) qızı! Nə istəyirsənsə, vəsiyyət et!”.

 Bu zaman yanında əyləşdi və otağı başqalarından xəlvət etdi.

 Xanım (s.ə) buyurdu: “Ey əmim oğlu! Evli olan zaman  məni heç bir zaman xain və yalançı görməmisən. Müştərək həyatımızın əvvəlindən səninlə səfa və vəfa yolunu getmişik”.

 İmam (ə) buyurdu: “Allaha pənah olsun ki, düz deyirsən! Sən ən bilikli, ən yaxşı, ən təqvalı idin. Sən hər kəsdən əziz idin. Mən səninlə müxalifətlik etməkdən çəkinirdim. Sənin ayrılığın və yoxluğun mənim üçün ağırdır. Çünki dözməkdən başqa çarəm yoxdur və ona dözürəm. Allaha and olsun ki, Peyğəmbərin (s) müsibəti mənim üçün təzələndi”.

 Bu sözlərdən sonra ağladılar və İmam (ə) Xanəm Zəhranın (s.ə) mübarək başını sinəsinə sıxdı və buyurdu: “Fatiməcan! Nə vəsiyyətin varsa, et və mən onu yerinə yetirməyə çalışacağam. Sənin işini öz işimdən üstün bilirəm”.

 Xanım (s.ə) dua etdi və vəsiyyət etdi ki, ondan sonra Əmamə ilə evlənsin, çünki övladlarına daha yaxındır. Vəsiyyət etdi ki, cənazəsini planlaşdırdığı tabuta qoyub, sonra dəfn etmək üçün aparsınlar. Ona zülm edən heç kəs cənazəsində hazır olmasın. Onlar onun üçün namaz qılmasınlar.

 Xanım  (s.ə) buyurdu: “Mənə gecə qüsl ver və gecə kəfənlə və gecə dəfn et. Əlican! Övladlarım yetim olacaqlar. Onlara mehribanlıq et və ürəklərini al”. (Həvzəh)

 Həzrət Fatimeyi-Zəhradan (s.ə) yazılı şəkildə kiçik bir vəsiyyət qalmışdır ki, Məclisi “Buharul-ənvar”da onu yazmışdır. Tərcüməsi belədir: “Bu vəsiyyət Peyğəmbərin (s) qızı Həzrət Fatimədəndir (s.ə). O, Allahın tək olmasına və Muhəmmədin (s) risalətinə şəhadət verir. Şəhadət verir ki, behişt və cəhənnəm haqdır. Qiyamət gələsidir və onda şəkk yoxdur.

 Allah o kəsləri ki, bir gün qəbirlərdə yatızdırmışdır, məbus edəcəkdir.

 Ey Əli! Mən Peyğəmbərin (s) qızı Fatiməyəm! Allah məni sənə dünya və axirətdə həyat yoldaşı olmaqla iftixarlandırmışdır. Mənim tövbəm başqalarından daha layiqlidir. Mənə gecə qüsl ver, kəfənlə və dəfn et. Heç kəsi ondan xəbərdar etmə.

Səninlə xüdafizləşir və Qiyamətə qədər övladlarıma salam göndərirəm”.

Page 1 of 12